مجیدمتال
باغبانی پیرم که به غیراز گل ها ازهمه دلگیرم
کوله ام غرق غم است آدم خوب کم است
عده ای بیخبرند
عده ای کوروکرند
وگروهی پکرند،
معذرت میخواهم عده ای نیز خرند
دلم ازاین همه غم میگیرد
پس بمان بادلم من گرنباشی تودمی
دلم ازغصه ی بی هم نفسی میمیرد
تقدیم به برادر خوبم مونس تنهایی هایم،مجید متال
+ نوشته شده در شنبه هفتم آبان ۱۳۹۰ ساعت ۵:۳۹ ب.ظ توسط یحیی عباسی
|
سلام به دوستان و بازدیدکنندگان محترم . این وبلاگ متعلق به برو بچه های فیزیوتراپی 89 اصفهانه.