اکنون که در آستانه برگزاری کنگره بیست و سوم قرار گرفته ایم بیاییم و راه ناتمام DPT را
در این اجتماع عظیم به نقطه مورد نظر برسانیم.
راهی که در طی چند سال اخیر شروع خوب و طوفانی داشت اما به ناگهان به دلایل
متعددی که تقریبا همه مان از آن مطلع هستیم در طی مسیر دچار کندی و رخوت
شده و بایستی از کنگره شیراز انشاله با حرکتی جدی و اینبار بدون هر گونه رودست
خوردن از جوانب متعدد بخصوص از مدیران وزارت خانه و روسای دانشگاهی که با وعده
و وعید جلوی حرکت عظیم ما را جهت یکسره کردن کار با آن اجتماع عظیم که می
توانست سیل بنیان کنی را ایجاد کند گرفتند رودست نخوریم.
دوستان و دانشجویان و همکاران عزیز
دکترای حرفه ای فیزیوتراپی هدف ما و تنها ما می باشد لذا برای نیل به آن بایستی فقط
و فقط به تلاش ها و پشتکار بدنه فیزیوتراپی اتکا داشت و بس
با احترام به تمام اعضای هیات علمی به طور شفاف بیان میکنم که به جز عده معدودی
از این عزیزان بقیه انگیزه لازم برای ایجاد دکترای حرفه ای فیزیوتراپی را ندارند البته بدون
داشتن هر گونه غرض یا عداوتی/ حتی اگر خود ما هم دکترای تخصصی فیزیوتراپی
بودیم و هیات علمی دانشگاه می بودیم به احتمال زیاد همینگونه می بودیم/ و هیچ
ایرادی به این عزیزان نیست و این امری طبیعی ست.
لذا در کنگره شیراز با احترام به تمام اعضای هیات علمی لازم است برنامه و سیاست
جدیدی را با هماهنگی انجمن محترم فیزیوتراپی ایران و ریاست پرتلاش جناب آقای دکتر
ابراهیمی و دیگر اعضای محترم و فعال آن و فعالین ایجاد دکترای حرفه ای فیزیوتراپی و
فیزیوتراپیست های سراسر کشور و دانشجویان عزیز تدوین نموده و با خط و مشی
جدید و پی گیرانه و انرژی تمام شروع کرده تا انشاله از اول مهر ماه 1391 در تمام
دپارتمان های فیزیوتراپی کشور که بحق توانایی ایجاد DPT را دارند دانشجوی DPT
پذیرفته شود/
هر مرادی را به همت می توان تسخیر کرد
فیزیوتراپیست عارف سعیدی
http://sportphysioscience.persianblog.ir/post/146/