میشود با بال سرخ عاطفه تا فرا سوی افق پرواز کرد
میشود با یاری حسی لطیف عشق را با یک تپیش آغاز کرد
میشود در بیکران آسمان شعر سرخ یک شقایق را سرود
میشود در رمز یک آشفتگی جان فدای غنچه ای تنها نمود
میشود با یک نگاه ماندگار از طلوع شهر رویا شعر گفت
میشود گلهای دل را آب داد
میشود تا آبی دریا شگفت
معنی این حرفها یعنی بیا از تمام کینه ها عاری شویم
زخم یک پروانه را درمان کنیم
در کویر سینه ای جاری شویم
گاهی جریان زندگی، آنقدر سخت می شود که کار از توکل کردن به خدا و کمک خواستن ازاو می گذرد....
گاهی زمان، آنقدر سخت می گذرد، که نه دلداری، دردی را دوا می کند و نه صبر....
گاهی آنقدر تنها میشوی که حرف های دیگران، برایت پوچ و مبهم می شود....
گاهی فکر می کنی مخصوصا در بازی زمانه گرفتار شدی، طوری که دیگر راه گریزی نیست.....
می دانم، آنقدر زندگی برایت سخت می شود که تنها، فکر نیستن آرامت می کند، فکر مردن....
ولی یک چیز را خوب می دانم،خداوند زمانی به فریادمان می رسد، که در خیالمان هم تصور نمی کنیم
دلمان خوش است که می نويسيم ...
و ديگران ميخوانند و عده ای می گويند :
آه چه زيبا...
و بعضی اشک می ريزند...
و بعضی می خندند...
دلمان خوش است به لذت های کوتاه...
به دروغ هايی که از راست بودن قشنگترند...
به اينکه کسی برايمان دل بسوزاند يا کسی عاشقمان شود...!!
با شاخه گلی دل می بنديم...
و با جمله ای دل می کنيم...
دلمان خوش است به شب های دو نفری و نفس های نزديک...
دلمان خوش می شود به برآوردن خواهشی و چشيدن لذتی...
و وقتی چيزی مطابق ميل ما نبود...!!
چقدر راحت لگد می زنيم !!!!
و چه ساده می شکنیم همه چیز را...
دکترشریعتی انسانها را به چهار دسته تقسیم کرده
1. آنانی که وقتی هستند هستند وقتی که نیستند هم نیستند
عمده آدمها حضورشان مبتنی به فیزیک است. تنها با لمس ابعاد جسمانی آنهاست که قابل فهم میشوند. بنابراین اینان تنها هویت جسمی دارند.
2. آنانی که وقتی هستند نیستند وقتی که نیستند هم نیستند
مردگانی متحرک در جهان. خود فروختگانی که هویتشان را به ازای چیزی فانی واگذاشتهاند. بی شخصیتاند و بی اعتبار. هرگز به چشم نمیآیند. مرده و زندهاشان یکی است.
3. آنانی که وقتی هستند هستند وقتی که نیستند هم هستند
آدمهای معتبر و با شخصیت. کسانی که در بودنشان سرشار از حضورند و در نبودنشان هم تاثیرشان را می گذارند. کسانی که همواره به خاطر ما میمانند. دوستشان داریم و برایشان ارزش و احترام قائلیم.
4. آنانی که وقتی هستند نیستند وقتی که نیستند هستند
شگفت انگیز ترین آدمها. در زمان بودشان چنان قدرتمند و با شکوه اند که ما نمیتوانیم حضورشان را دریابیم. اما وقتی که از پیش ما میروند نرم نرم آهسته آهسته درک میکنیم. باز میشناسیم. می فهمیم که آنان چه بودند. چه می گفتند و چه می خواستند. ما همیشه عاشق این آدمها هستیم . هزار حرف داریم برایشان. اما وقتی در برابرشان قرار میگیریم قفل بر زبانمان میزنند. اختیار از ما سلب میشود. سکوت میکنیم و غرقه در حضور آنان مست میشویم و درست در زمانی که میروند یادمان می آید که چه حرفها داشتیم و نگفتیم. شاید تعداد اینها در زندگی هر کدام از ما به تعداد انگشتان دست هم نرسد.
سلام به دوستان و بازدیدکنندگان محترم . این وبلاگ متعلق به برو بچه های فیزیوتراپی 89 اصفهانه.